Hoe bent u in aanraking gekomen met het evangelie en hebt u de Heere Jezus leren kennen?
Mijn beide ouders zijn joods. Ik groeide op in een gezin dat regelmatig naar de synagoge ging en zich hield aan de rabbijnse tradities. In de VS woonde ik door Gods voorzienigheid vlak bij de campus waar ik studeerde. Mijn buren waren christenen en raakten met mij bevriend. Ze vertelden mij over het evangelie en nodigden mij uit om naar de kerk te komen. Het was door de prediking van Gods Woord en door ontmoetingen met christenen dat de Heere mij bekeerde. Toen ik op 21-jarige leeftijd naar Israël terugkeerde, gaf mijn voorganger uit San Diego mij een aanbevelingsbrief mee voor de kerken hier. Daarin schreef hij: “Mijn oudsten en ik zijn ervan overtuigd dat de Heere David een gave voor de bediening heeft gegeven…” Ik had geen idee wat dat betekende. Pas later werkte de Heere in mijn leven aan de roeping, en gebruikte Hij vooral ds. Sonnevelt om mij deze te laten verstaan. De innerlijke roeping werd later ook een uiterlijke roeping toen Grace and Truth mij riep om als hun voorganger te dienen.

Sinds wanneer bent u verbonden aan de Grace and Truth-gemeente? Kunt u iets vertellen over de gemeente?
Toen ik in 1982 terugkeerde uit de VS, werd ik lid van “Grace and Truth”. De gemeente werd in 1976 opgericht door ds. Baruch Maoz. Het begon bij hem thuis, met zijn vrouw en drie dochters, en groeide in de loop van de tijd uit. Na een paar jaar werd een gebedsruimte gehuurd in het gebouw van HaGefen Publishing. In de jaren ’90, na de val van het communisme, groeide de gemeente als gevolg van de massale immigratie van Russischsprekende Joden van 40 naar 300 leden.

De gebedsruimte bij HaGefen Publishing werd te klein. Daarom werd besloten een eigen kerk te bouwen. Door Gods goedheid en met hulp van Stichting Isaac da Costa en vele andere vrienden uit verschillende landen, kon het gebouw gerealiseerd worden, maar niet voordat we voor het Hooggerechtshof in Jeruzalem hadden moeten vechten voor ons recht om te bouwen. 

De gemeente bestaat tegenwoordig uit veel Israëli’s, enkele Russen, Oekraïners, Ethiopiërs, Duitsers, Amerikanen, Finnen en zelfs Nederlanders, evenals enkele dove mensen. We zijn een multi-etnische gemeente, maar de dienst wordt in het Hebreeuws gehouden, met vertaling via koptelefoons in het Engels en Russisch, evenals in gebarentaal. Een groot deel van de gemeente is jonger dan 35 jaar.

Welke invloed heeft de oorlog van de afgelopen tweeënhalf jaar op u en uw gemeente?
Het is heel zwaar geweest en dat eist bij velen zijn tol. Ons land verkeert in een posttraumatische fase. Het aantal mensen dat emotionele hulp of medicijnen nodig heeft, neemt toe. Ook is het percentage mensen dat verslaafd is aan drugs en alcohol gestegen. Tegelijkertijd zien we een toename van het aantal mensen dat interesse toont in het evangelie. Alleen al in onze gemeente zijn sinds de oorlog zestien mensen tot geloof gekomen. De gemiddelde leeftijd van hen is ongeveer 24 jaar.

U bent ook directeur van uitgeverij HaGefen. Waarom is deze uitgeverij opgericht?
De uitgeverij werd in 1974 opgericht, twee jaar vóórdat de gemeente
is gesticht. De wortels van HaGefen Publishing gaan terug tot de Schotse predikant Robert Murray M’Cheyne. Het doel is om de kerken te ondersteunen bij hun door
God gegeven taak van evangelisatie en toerusting. We willen een solide, gereformeerde basis bieden aan gelovigen in Israël. Maandelijks worden ongeveer 670 boeken vanuit ons kantoor verzonden. Als non-profitorganisatie kunnen we boeken uitgeven die mensen nodig hebben, tegen een gesubsidieerde prijs. Niet noodzakelijkerwijs boeken die goed verkopen. 

Sinds de Reformatie hebben vooral boeken van reformatoren en puriteinen ertoe bijgedragen dat de gereformeerde leer een groot deel van Europa en Amerika heeft veroverd. Daarvoor willen ook wij ons inzetten. Veel werken van de bekende reformatoren en puriteinen, zoals Matthew Henry, Spurgeon, John Bunyan, John Owen en natuurlijk Calvijn, zijn voor het eerst in het Hebreeuws uitgegeven door HaGefen. We werken nu aan drie boeken van puriteinen, omdat we hun rijke erfenis voor Hebreeuwse lezers willen ontsluiten. HaGefen heeft ook de Heidelbergse Catechismus in het Hebreeuws uitgegeven en geholpen bij de publicatie van de Westminster Confession of Faith.

U bent voorzitter van het platform van ‘gereformeerde predikanten’ in Israël. Hoe ondersteunt dit platform de Messiasbelijdende gemeenten in Israël?
Het platform dient de Christelijke kerken in Israël op verschillende manieren. Ten eerste door bekendheid te geven. Nog niet zo lang geleden kenden veel  gemeenten de gereformeerde theologie en de achtergrond daarvan niet. Ten tweede brachten velen de gereformeerde theologie in verband met de ‘vervangingstheologie’. Ze weten nu dat er Israëlische gereformeerde kerken bestaan en kennen hun predikanten. Dit helpt hen om hun opvattingen bij te stellen. Omdat ik al acht jaar voorzitter ben van de Nationale Vereniging van Predikanten en Oudsten in Israël, kan ik ook daar mijn verstaan van de Schrift publiekelijk uitdragen. Het werk van HaGefen Publishing is ondersteunend voor het platform van de gereformeerde predikanten. Wij staan op de kaart van de kerken in Israël en zullen deze waar mogelijk blijven beïnvloeden. 

Stichting Isaac da Costa draagt bij aan de jaarlijkse retraite van de ‘gereformeerde predikanten’. Wat is het doel van deze retraite?
Momenteel telt onze gemeenschap tien gemeenten, en we hopen er binnenkort nog een aan toe te voegen. Onze gemeenten liggen verspreid van het uiterste
noorden van Israël, bij de grens met Libanon, tot in het zuiden, in Dimona. Onze jaarlijkse retraite is een belangrijk onderdeel van onze gemeenschap, vooral sinds de oorlog. Het biedt ons en onze vrouwen de gelegenheid om twee dagen samen weg te zijn, om relevante kwesties in onze kerken te bespreken en samen na te denken over hoe we onze zaak onder andere kerken kunnen bevorderen. Natuurlijk biedt
het ook de gelegenheid tot informele ontmoeting, om elkaar op een diepere manier te leren kennen. Het is ook een kans om even uit te rusten, te ontspannen.

Op welke andere manieren zet u zich in voor de Messiasbelijdende gemeenschap in Israël?
Naast voorzitter van de Nationale Vereniging van Predikanten en Oudsten, ben ik lid van het dagelijks bestuur van One For Israel (Israel College of Bible), de Church’s Mission to the Jews en ook de Chosen People Ministries. Door Gods genade mag ik vanuit mijn ervaring anderen adviseren. Enkele gemeenten hebben moeite om toestemming te krijgen om in hun gebouwen bijeen te komen, en ik adviseer hen vanuit de ervaring die ik bij onze gemeente opgedaan heb. 

Het aantal Messiasbelijdende Joden in Israël is klein, maar neemt toe. Welke verwachtingen hebt u voor de toekomst van uw volk?
Ik hoop dat wij zullen zijn als het mosterdzaadje, dat het kleinste van alle zaden is, maar na verloop van tijd uitgroeit tot een zeer grote boom. Deze hoop is niet zomaar een wens, maar een belofte die is gegrond op het Woord van God zelf. Paulus, de joodse apostel voor de heidenen, biedt grote hoop voor de toekomst van Israël. Als Gods volk hebben we een groot verleden en zelfs een groot heden, maar dankzij de trouw van God en Zijn beloften – want de gaven en de roeping van God zijn onherroepelijk – hebben we ook een grote toekomst, want de dag zal komen waarop “heel Israël zal zalig worden”. De context van deze verzen en de hartstocht van Paulus wijzen erop dat Paulus verwijst naar het Joodse volk, en niet naar de
kerk. Het verstaan van dit punt is cruciaal, niet alleen voor het Joodse volk, maar vooral voor de kerk uit de heidenen. Als God niet trouw blijft aan Israël en niet al Zijn beloften aan hen zal nakomen, welke hoop heeft de kerk uit de heidenen dan dat God morgen Zijn belofte aan hen niet zal intrekken en aan een andere
groep mensen zal geven!

Welke invloed heeft de oorlog op de gemoedstoestand en het leven van de gewone man? Zijn er mogelijkheden om hen met het evangelie te bereiken?
Mensen zijn de weg kwijt, verward en zonder hoop. Daarom gaan ze op zoek naar zingeving. Veel soldaten wenden zich tot het jodendom en worden geloviger. Dit geeft kansen om het evangelie van Christus te verkondigen en de enige hoop en troost te bieden die blijvend is. Laatst vroeg een orthodoxe man, die ik vaak heb ontmoet om over christendom en jodendom te spreken, mij om een Bijbel met het Nieuwe Testament. Vanmorgen belde hij om te vragen naar de achtergrond van Lukas en hoe deze op de hoogte was van de stamboom van Jozef en Maria?! Of hij
soms een Jood was? Dit is een indicatie van wat de oorlog teweegbrengt. 

In Nederland bidden we voor vrede voor Jeruzalem. Wat zegt de Bijbel over deze vrede?
Na bijna drie jaar verlangt iedereen in Israël naar vrede, terwijl onze buurlanden een stukje van Israël willen! Maar de vrede die de wereld kan bieden, is een tijdelijke vrede die uiteindelijk weer uiteenvalt, zoals we de afgelopen jaren hier en ook in Oekraïne hebben gezien. Christus biedt ons ware vrede. Jezus zei: ‘Vrede laat Ik u, Mijn vrede geef Ik u; niet gelijkerwijs de wereld hem geeft, geef Ik hem u. Uw hart worde niet ontroerd en zij niet versaagd.’ (Joh. 14:27). Dit is de vrede waarover de Bijbel spreekt en die Jezus schenkt aan Zijn kinderen. Zelfs in deze dagen van zoveel sirenes, gevaren en verwoesting hebben onze mensen innerlijke vrede. Ze maken zich zeker zorgen maar ze hebben, zoals Paulus schrijft in Filip. 4:7, een vrede die alle verstand te boven gaat. Deze vrede komt wanneer God de ogen en het hart van
een mens opent om tot een oprecht berouw over zijn zonden te komen.

Wat wilt u nog doorgeven aan de mensen in Nederland?
Allereerst wil ik u vanuit het diepst van mijn hart heel hartelijk bedanken. Uw steun en gebeden hebben een enorme impact op het leven van het Joodse volk in Israël. Dankzij uw trouwe steun leren mensen het evangelie kennen, komen ze tot geloof en groeien ze in kennis. Velen van u hebben de afgelopen jaren offers voor ons gebracht. Ik bid dat de Heere u daarvoor zal belonen in deze wereld, maar vooral in de toekomende wereld. Dank u wel!