Oudste broer
Door Wim de Kloe
Thuis was ik de derde in een gezin van vijf. Zowel boven als onder me had ik een broer en een zus. Ze zijn me nog steeds allemaal even lief. Maar een oudste broer heeft toch een speciale status. Hij baant voor jou de weg, is je tot voorbeeld, neemt het voor je op …
We zijn niet allemaal nummer drie in een gezin van vijf. Als christelijke gemeenschap hebben we wel allemaal een oudste broer, Israël. Waarom is Israël een oudste broer te noemen? Omdat hij Gods volk is. En de oudste rechten heeft. Wij, de heidenen, zijn er later bijgekomen. Voor de Heere maakt dat geen verschil. In Christus zijn Jood en heiden gelijk. Voor ons maakt het wel verschil. Onze oudste broer heeft een speciale status. We respecteren hem vanwege zijn positie in de geschiedenis van het heil. We hebben hem lief omdat uit hem de Zaligmaker is voortgekomen.
ANTISEMITISME
Die liefde voor het Joodse volk was in de geschiedenis bepaald niet vanzelfsprekend. Na de verwoesting van Jeruzalem meende de christelijke kerk dat de Joden bij God hadden afgedaan. Dat leidde tot uitsluiting en antisemitisme, Jodenhaat. Er is de afgelopen 2000 jaar veel geweld gepleegd tegenover het Joodse volk. Soms met de expliciete kreet op de lippen: ‘God wil het!’ Al dat geweld culmineerde in de holocaust tijdens de Tweede Wereldoorlog, de systematische moord op zes miljoen Joden. Wie zou niet wenen bij zo’n geschiedenis? Welke christen zou zich niet plaatsvervangend schamen? In mei 1948 werd de staat Israël uitgeroepen.
‘Is het te ver gezocht om het oplaaiend antisemitisme te verbinden aan de strijd van slangenzaad tegen vrouwenzaad?’
Eindelijk een plek waar Joden zich veilig voelden, waar ze een thuis hebben. Dat ‘thuis’ is overigens voortdurend bevochten. Meteen na de onafhankelijkheid werd het land door zijn buren aangevallen. Nog steeds klinkt in het Midden-Oosten de kreet: ‘From the river to the sea, Palestine will be free…’ In gewoon Nederlands: weg met Israël; het hele gebied is voor de Palestijnen. Hamas en Iran winden er geen doekjes om. Hun einddoel is de vernietiging van de staat Israël. Ondanks of juist ten gevolge van 7 oktober 2023, toen Hamas vanuit Gaza op een gruwelijke wijze 700 burgers vermoordde en 250 mensen ontvoerde, krijgt hun ideologie steeds meer aanhang.
Opnieuw komt Israël in een isolement terecht. De wereld keert zich steeds meer tegen het volk van God. Is het te ver gezocht om het oplaaiend antisemitisme te verbinden aan de strijd van slangenzaad tegen vrouwenzaad?
LIEFDE VOOR ISRAËL
Na de Tweede Wereldoorlog veranderde de houding van de kerken van
Nederland tegenover Israël. In navolging van de Puriteinen las men in de Bijbel over onvervulde profetieën en openstaande beloften. We kregen oog voor onze oudste broeder. Toen de verschrikkelijke gevolgen van de Duitse overheersing openbaar kwamen, ontstond het besef: dat nooit meer! Wat na de holocaust algemeen werd, was eigenlijk al eerder ontstaan vanuit de kring van het Reveil, in de 19e eeuw. Een van de voormannen van het Reveil was Isaac da Costa, een afstammeling van een oud Portugees-Joods geslacht. Hij leefde van 1798-1860. Opgegroeid in een vrijzinnig Joods milieu, werd hij als jongeman een vurig belijder van de Joodse godsdienst. Tot het Nieuwe Testament voor hem openging, en de Heilige Geest Jezus Christus in Zijn hart openbaarde. Op 24-jarige leeftijd kwam hij, samen met zijn vrouw, tot het geloof in die ene Naam, door Welke wij moeten zalig worden. Elke zondagavond hield hij in zijn woonkamer een Bijbellezing voor geïnteresseerden. Dankzij de aantekeningen van een trouwe bezoeker, konden deze in boekvorm uitgegeven worden. Zijn liefde voor het volk van Israël klinkt er voortdurend in door. Hij roept op tot gebed voor Israël, mede in verband met nog openstaande beloften voor Gods volk. En hij benadrukt de noodzaak om het Evangelie te verkondigen onder de Joden.
STICHTING ISAAC DA COSTA
De stichting waarvoor ik werkzaam mag zijn, is naar Isaac da Costa genoemd. Ons motto is: ‘Het Woord voor Israël’. En wie denkt dan niet aan het vleesgeworden Woord?
‘De Messiasbelijdende gemeenschap in Israël is klein, maar wel groeiend.’
Vanuit de liefde voor Gods volk, onze oudste broeder, willen we hen die Zijn Naam belijden, steunen in hun bestaan en ook in hun pogingen om het Evangelie te verkondigen onder volksgenoten. Want dat gebeurt echt. En wie zouden dat beter kunnen doen dan de Joden zelf? Als christenen hebben we immers bloed aan onze handen.
De Messiasbelijdende gemeenschap in Israël is klein, maar wel groeiend. Juist in de oorlog van de afgelopen jaren is er meer ruimte gekomen voor Evangelieverkondiging. Meer belangstelling ook voor het Woord van God, met name bij jongeren. Onze stichting wil de Messiasbelijdende gemeenschap bemoedigen en ondersteunen. Ze richt zich daarbij met name op de jonge generatie in kerk, school en gezin. De laatste jaren groeit bij het bestuur de overtuiging dat er niet alleen in Israël, maar ook in Nederland werk aan de winkel is: de liefde voor Israël is ook in onze kerken niet meer vanzelfsprekend, er ontbreekt veel kennis over de geschiedenis, er is onvoldoende zicht op de plaats van Israël in de heilsgeschiedenis. Daarom wordt voorlichting een steeds belangrijker onderdeel van ons werk.
Tot zo ver dit inleidende artikel over ons missionaire werk. In OSW 22 wil ik u meenemen naar enkele projecten in Israël.
Met toestemming overgenomen van Gezinsmagazine Om Sions Wil (www.omsionswil.nl)
ANDER NIEUWS
Nasleep van 7 oktober 2023
Voeg je koptekst hier toe
Volg ons op WhatsApp
Voeg je koptekst hier toe